วันหนึ่งคุณก็รู้ในที่สุด
สิ่งที่คุณต้องทำและเริ่ม
แม้ว่า เสียง รอบตัวคุณ
ตะโกนอย่างต่อเนื่อง
คำแนะนำที่ไม่ดีของพวกเขา
แม้ว่าบ้านทั้งหลัง
เริ่มสั่นสะเทือน
และคุณรู้สึกถึงการดึงเก่า
ที่ข้อเท้าของคุณ
[ซ่อมชีวิตของฉัน! "
แต่ละ เสียง ร้องไห้
แต่คุณไม่ได้หยุด
คุณรู้ว่าคุณต้องทำอะไร
แม้ว่าลมพัด
ด้วยนิ้วมือแข็ง
ที่มูลนิธิ
แม้ว่าความเศร้าโศกของพวกเขา
แย่มาก
มันสายไปแล้ว
พอและเป็นคืนที่ดุเดือด
และถนนที่เต็มไปด้วยการล่มสลาย
สาขาและหิน
แต่ทีละน้อย
เมื่อคุณทิ้ง เสียง ไว้ข้างหลัง
ดวงดาวเริ่มไหม้
ผ่านแผ่นเมฆ
และ มีเสียง ใหม่
ซึ่งคุณช้า
ได้รับการยอมรับว่าเป็นของคุณเอง
ที่ทำให้คุณเป็น บริษัท
ในขณะที่คุณเดินลึกลงไปเรื่อย ๆ
เข้าสู่โลก
มุ่งมั่นที่จะทำ
สิ่งเดียวที่คุณทำได้-
มุ่งมั่นที่จะบันทึก
ชีวิตเดียวที่คุณสามารถช่วยได้